Πρόσφατα, ορισμένοι επενδυτές κεντρικών κρατικών επιχειρήσεων ανέφεραν ότι, καθώς ορισμένες επαρχίες έχουν αρχίσει να επιβάλλουν τους δύο φόρους σε φωτοβολταϊκά οικόπεδα με βάση την πλήρη έκταση, ο όμιλος έχει απαιτήσει ρητά όλα τα έργα να υπολογίζονται με βάση την πλήρη έκταση για τους δύο φόρους κατά την έγκριση της αξιολόγησης. «Σε συνδυασμό με τον κίνδυνο τιμής ηλεκτρικής ενέργειας βάσει του εγγράφου αριθ. 136, σχεδόν κανένα φωτοβολταϊκό έργο δεν μπορεί να περάσει την αξιολόγηση».
Σε απάντηση σε αυτό, η φωτοβολταϊκή βιομηχανία συμβουλεύτηκε την κατάσταση χρήσης γης των φωτοβολταϊκών έργων σε άλλες επαρχίες. Μια άλλη κεντρική κρατική επιχείρηση δήλωσε άμεσα ότι το φωτοβολταϊκό της έργο που βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη επαρχία στα βορειοδυτικά είχε ήδη υποβληθεί στους δύο φόρους επί της φωτοβολταϊκής γης με βάση την πλήρη έκταση από πέρυσι, και πολλά υπάρχοντα έργα που έχουν ολοκληρωθεί πρόκειται να «καταργηθούν». Εν τω μεταξύ, η κεντρική κρατική επιχείρηση έχει επίσης υπολογίσει με βάση τη γη και δύο φόρους που επιβάλλονται σε ολόκληρη την έκταση της φωτοβολταϊκής συστοιχίας. Ως αποτέλεσμα, τα έργα που πρόκειται να κατασκευαστούν ουσιαστικά δεν έχουν δυνατότητα συνέχισης της κατασκευής.
Ενόψει της αναμενόμενης μείωσης των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, όπως ορίζεται στο Έγγραφο Αρ. 136, για την προώθηση της πλήρους εισόδου νέων πηγών ενέργειας στην αγορά, οι δύο φόροι επί των φωτοβολταϊκών εκτάσεων που επαναλαμβάνονται εδώ και πολλά χρόνια έχουν καταφέρει ένα ακόμη βαρύ πλήγμα στις ήδη απότομη πτώση των επενδύσεων σε φωτοβολταϊκά.
Η πλήρης φορολογία της περιοχής δυσχεραίνει τον υπολογισμό του κόστους για φωτοβολταϊκά έργα
Πρόσφατα, ένας επενδυτής από το Ξιντζιάνγκ δήλωσε στην Photovoltaic ότι πέρυσι, τα φωτοβολταϊκά έργα στο Ξιντζιάνγκ έχουν ήδη αρχίσει να υπόκεινται σε φόρο κατοχής γης με βάση ολόκληρη την περιοχή. Η ήδη χαμηλή τιμή ηλεκτρικής ενέργειας και η υψηλή κατανομή ισχύος των φωτοβολταϊκών έργων, σε συνδυασμό με το κόστος του φόρου γης, έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση. «Το ποσοστό απόδοσης του έργου είναι εντελώς ασύμφορο».
Το 2023, είχε προγραμματιστεί η επιβολή φόρου σε ολόκληρη την περιοχή με βάση το όριο των 3 γιουάν ανά τετραγωνικό μέτρο. Ωστόσο, μετά από αρκετούς γύρους ανατροφοδότησης και διαπραγματεύσεων μεταξύ πολλαπλών επενδυτών, το τελικό όριο του φόρου ορίστηκε στα 0,6 γιουάν ανά τετραγωνικό μέτρο. Ακόμα κι έτσι, αν υπολογιστεί με βάση το όριο των 250 μ ανά 10MW, θα σήμαινε ένα επιπλέον κόστος 10.000 γιουάν ανά MW ετησίως. «Εξετάζοντας τον 20ετή κύκλο παραγωγής ενέργειας, αυτό σημαίνει αύξηση του κόστους κατά 0,2 γιουάν ανά βατ», δήλωσε ο επενδυτής. «Τα έργα στο Σιντζιάνγκ βρίσκονται ουσιαστικά στα πρόθυρα της απώλειας. Σε συνδυασμό με τον αντίκτυπο του Εγγράφου Αρ. 136, τα επόμενα έργα είναι εντελώς αδύνατο να υλοποιηθούν. Άλλοι επενδυτές έχουν ήδη επιστρέψει πολλούς φωτοβολταϊκούς δείκτες».
Ένας άλλος υπάλληλος μιας κεντρικής κρατικής επιχείρησης ενέργειας με έδρα μια συγκεκριμένη επαρχία στη βορειοδυτική Κίνα δήλωσε επίσης ότι ο φόρος κατοχής γης για το φωτοβολταϊκό του έργο επιβάλλεται σε ολόκληρη την περιοχή από πέρυσι, με το ίδιο πρότυπο είσπραξης 0,6 γιουάν ανά τετραγωνικό μέτρο. Ο φόρος κατοχής καλλιεργήσιμης γης επιβάλλεται επίσης σε ολόκληρη την περιοχή, με ένα πρότυπο που φτάνει τα 8 γιουάν ανά τετραγωνικό μέτρο. «Τα πρότυπα είσπραξης πριν και μετά την ολοκλήρωση του έργου αλλάζουν ξανά και ξανά, δελεάζοντας τις φωτοβολταϊκές επιχειρήσεις να τις «σκοτώσουν»», δήλωσε αβοήθητος ο υπάλληλος της κεντρικής κρατικής επιχείρησης.
«Προς το παρόν, το κόστος γης που αντιμετωπίζουν τα φωτοβολταϊκά έργα είναι στην πραγματικότητα εξαιρετικά υψηλό. Ακόμα και για έργα σε αραιοκατοικημένες αμμώδεις και άγονες εκτάσεις, το κόστος γης φτάνει τα 2.800 γιουάν ανά μ. Για παράδειγμα, το τέλος απαλλοτρίωσης γης είναι περίπου 1.800 γιουάν ανά μ., το τέλος αποκατάστασης για τη λιβάδι σε οικοδομήσιμη γη είναι περίπου 2.300 γιουάν ανά μ. και η ασφάλιση σύνταξης για τους κτηνοτρόφους κ.λπ.» Το μέλος του προσωπικού της κεντρικής κρατικής επιχείρησης πρόσθεσε: «Με την προσθήκη του φόρου χρήσης αστικής γης και του φόρου κατοχής γεωργικής γης που επιβάλλεται σε ολόκληρη την περιοχή, αφού το Έγγραφο Αρ. 136 προωθεί την πλήρη είσοδο της φωτοβολταϊκής ενέργειας στην αγορά, μόλις εισέλθει στην αγορά spot, οι φόροι και τα τέλη γης είναι πολύ πιθανό να συντρίψουν εντελώς τις επενδύσεις σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας».
Ένας κατασκευαστής από μια κεντρική κρατική επιχείρηση σε μια άλλη κεντρική και ανατολική επαρχία δήλωσε επίσης ότι το έργο τους είχε κληθεί να πληρώσει τους δύο φόρους για τη γη φωτοβολταϊκών, αλλά δεν υπήρχε σαφής ένδειξη για το πώς να πληρωθούν, πότε να πληρωθούν ή πώς να οριστεί η περιοχή, επομένως θα μπορούσαν να εξακολουθούν να έχουν οφειλές. Εάν ξεκινήσει μια πλήρης εισφορά, «το ποσοστό απόδοσης του έργου δεν θα είναι ανιχνεύσιμο».
Αντιμέτωποι με τους κινδύνους των ασαφών τιμών ηλεκτρικής ενέργειας και της είσπραξης φόρου γης σε ολόκληρη την έκταση, όπως ορίζεται στο Έγγραφο Αρ. 136, κατασκευαστές από αρκετές κεντρικές επιχειρήσεις δήλωσαν ότι ο υπολογισμός του φόρου γης για τα εγκεκριμένα φωτοβολταϊκά έργα απαιτεί πλέον την είσπραξη σε ολόκληρη την έκταση. Η συντριπτική πλειοψηφία των κεντρικών επιχειρήσεων έχει γίνει ολοένα και πιο συντηρητική στις επενδύσεις της σε φωτοβολταϊκά έργα, και σε μερικές δεν έχει εγκριθεί κανένα έργο πρόσφατα.
Ο προαναφερθείς επενδυτής εξέφρασε την ανησυχία του, λέγοντας: «Καθώς όλο και περισσότερες επαρχίες εντείνουν σταδιακά την είσπραξη των δύο φόρων γης, ο τρόπος είσπραξής τους θα γίνει ένας ακόμη βασικός παράγοντας που θα καθορίσει τη «γραμμή επιβίωσης» των έργων μετά το Έγγραφο Αρ. 136. Με τους κινδύνους εκ των προτέρων, η μόνη επιλογή είναι να υπολογιστεί αυστηρά η είσπραξη με βάση ολόκληρη την περιοχή».
Η φράση «Διάλεξε το χαμηλό παρά το υψηλό» έχει γίνει κενή περιεχομένου.
Το ζήτημα των δύο φόρων γης στον κλάδο των φωτοβολταϊκών ταλανίζει τον κλάδο εδώ και μια δεκαετία, από το «13ο Πενταετές Σχέδιο» έως το «14ο Πενταετές Σχέδιο». Η επιβολή τους, ο τρόπος επιβολής τους και τα πρότυπα είσπραξης ήταν πάντα στη διακριτική ευχέρεια των τοπικών αρχών. Τα πρότυπα φόρου γης που υποσχέθηκαν κατά την ανάπτυξη του έργου και αυτά μετά την ολοκλήρωσή του διαφέρουν σημαντικά, γεγονός που έχει επίσης οδηγήσει σε πλήρη διατάραξη του μοντέλου εσόδων των φωτοβολταϊκών έργων. Πολλά έργα έχουν περιέλθει σε ζημιογόνα κατάσταση.
Το 2023, η Εθνική Διοίκηση Ενέργειας δημοσίευσε την «Ερμηνεία Περίπτωσης του Σχεδίου Εφαρμογής για την Προώθηση Υψηλής Ποιότητας Ανάπτυξης Νέας Ενέργειας στη Νέα Εποχή», δηλώνοντας σαφώς ότι τα πρότυπα είσπραξης φόρων χρήσης γης σε διάφορες επαρχίες και πόλεις δεν είναι σαφή και το φαινόμενο των πολλαπλών φόρων σε ένα μέρος εμφανίζεται συχνά. Η τοπική διακριτική ευχέρεια είναι μεγάλη και πολλά έργα εξακολουθούν να έχουν τοπικές εφορίες και άλλα που επιβάλλουν πρόσθετους φόρους γης μετά τη σύνδεσή τους στο δίκτυο ή τη λειτουργία τους για αρκετά χρόνια.
Επιπλέον, τα πρότυπα είσπραξης ποικίλλουν σημαντικά, και η καταβολή φόρου για παρόμοια έργα σε διαφορετικές περιοχές διαφέρει σημαντικά. Για ένα φωτοβολταϊκό έργο 10MW, η ετήσια καταβολή φόρου κυμαίνεται από 78.000 έως 2,04 εκατομμύρια γιουάν, γεγονός που αυξάνει σημαντικά τη φορολογική επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις αιολικής και ηλιακής ενέργειας. Λαμβάνοντας ως παράδειγμα ένα φωτοβολταϊκό έργο σε μια συγκεκριμένη περιοχή στη Νοτιοδυτική Κίνα το 2021, ο φόρος γης και τα τέλη μόνο για έναν φωτοβολταϊκό σταθμό παραγωγής ενέργειας 200MW ξεπέρασαν τα 150 εκατομμύρια γιουάν, και το κόστος επένδυσης του έργου αυξήθηκε κατά περισσότερο από 20%.
Παρόλο που η Εθνική Διοίκηση Ενέργειας απαιτεί από όλες τις τοπικές αρχές να ακολουθούν την αρχή της «επιλογής του χαμηλότερου αντί του υψηλότερου» για να ορίσουν με σαφήνεια το πεδίο εφαρμογής και τα πρότυπα για την είσπραξη του φόρου χρήσης αστικής γης και του φόρου κατοχής γεωργικής γης, ωστόσο, στην πράξη, η διακριτική ευχέρεια των τοπικών αυτοδιοικήσεων δεν έχει περιοριστεί
Προς το παρόν, διαφορετικές επαρχίες έχουν τρεις διαφορετικούς τρόπους είσπραξης του φόρου γης: με βάση τα σημεία θεμελίωσης πασσάλων, τις σκιές των τετραγωνικών συστοιχιών και ολόκληρη την έκταση του χώρου. Το κόστος του φόρου γης ποικίλλει σημαντικά μεταξύ αυτών των τριών μεθόδων. «Μεταξύ της επιφάνειας θεμελίωσης πασσάλων, της προβλεπόμενης επιφάνειας του τετραγωνικού συστοιχίου και της επιφάνειας του χώρου, υπάρχει μια σχέση 1:10:50», παρουσίασε ένας άνθρωπος του κλάδου.
Ένας συγκεκριμένος επενδυτής στην επαρχία Χενάν είχε δηλώσει προηγουμένως στην Photovoltaic ότι το έργο που είχε τεθεί σε λειτουργία το 2018 είχε προσδιοριστεί ότι είχε έκταση περίπου 100.000 τετραγωνικών μέτρων με βάση την σκιασμένη περιοχή των εξαρτημάτων συν άλλες περιοχές, με ποσό φόρου 430.000 γιουάν. Ωστόσο, το 2023, οι φορολογικές αρχές απαίτησαν την καταβολή ολόκληρης της έκτασης, με φορολογική έκταση 1,738 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων, με αποτέλεσμα ποσό φόρου άνω των 10 εκατομμυρίων γιουάν.
Θα πρέπει να τονιστεί ότι, βάσει έρευνας και δημόσιας πληροφόρησης, ορισμένες περιοχές σε πολλές επαρχίες, συμπεριλαμβανομένων των Qinghai, Xinjiang, Hubei, Εσωτερική Μογγολία, Yunnan, Shandong, Henan και Ningxia, έχουν αρχίσει να επιβάλλουν φόρους γης σε φωτοβολταϊκά έργα. Το πιο βασικό πρότυπο είσπραξης βασίζεται στην κατακόρυφη επιφάνεια προβολής της συστοιχίας, ενώ σε ορισμένες επαρχίες βασίζεται σε ολόκληρη την επιφάνεια του φωτοβολταϊκού πεδίου. Ορισμένες περιοχές βρίσκονται σε κατάσταση παρότρυνσης να πληρώσουν φόρους και εξακολουθούν να έχουν περιθώρια διαπραγμάτευσης, ενώ σε ορισμένες άλλες περιοχές, οι φόροι έχουν ήδη καταβληθεί.
Στο πλαίσιο αυτό, οι επενδυτές καλούν επίσης τις τοπικές αρχές να εξετάσουν πλήρως την προσαρμοστική προσαρμογή του κλάδου στο αρχικό στάδιο της έκδοσης του Εγγράφου Αρ. 136, να αναστείλουν την είσπραξη των δύο φόρων επί των φωτοβολταϊκών εκτάσεων ή να διευκρινίσουν τα πρότυπα είσπραξης το συντομότερο δυνατό και να δώσουν επαρκή χώρο υπολογισμού, ώστε οι επενδυτές να μπορούν να διατηρήσουν επαρκή επενδυτική εμπιστοσύνη.
Ώρα δημοσίευσης: 23 Ιουλίου 2025